Een welverdiend schouderklopje voor Fier aan de Herenplaats

Borrelplein van de toekomst

Even slikken was het wel voor het team van Fier. Hoewel met de opening van Brasserie Fier een langgekoesterde horecadroom zou worden vervuld, was de locatie Herenplaats (kruising Botersloot en Meent) niet bepaald de eerste keuze. Gastvrouw Karin licht toe: ‘Hoewel we ons in hartje Rotterdam bevinden, is dit deel van het centrum toch wat achtergebleven. Ik dacht dan ook: wat heeft een restaurant te zoeken tegenover de Jumbo en de coffeeshop?’

Na de eerste schrik, besloten Karin en manager Bryan desalniettemin de schouders eronder te zetten. Karin: ‘We dachten: we gaan ervoor! We geloven namelijk dat de Herenplaats zal opbloeien tot een gezellig stadsplein, met veel groen en zonnige terrassen. Als het aan ons ligt kunnen mensen over een aantal jaar pleintjes-hoppen in Rotterdam: van het Schouwburgplein en de Binnenrotte tot een borrel op het terras van Fier aan de Herenplaats.’

Aan creatieve ideeën geen gebrek: het team van Fier legt overduidelijk hart en ziel in de zaak. Karin: ‘Het inrichten van Fier zien we als een organisch proces. Dat houdt in: niet zomaar een tafel neerzetten of schilderij ophangen. Het interieur moet een sfeer uitademen en een verhaal vertellen. Daarvoor ga je niet naar Ikea, maar laat je je verrassen door wat op je pad komt.’

Eigenzinnig en sfeervol oogt Fier zeker: langs de wand staan kerkbanken die als tafelstoelen fungeren, boven de bar prijken originele glazen lampenkapjes. ‘Door een kunstenares gemaakt, heel uniek dus. We vinden het belangrijk om met andere partijen in de creatieve sector samen te werken. Zo hebben we al twee keer een singer-songwriter op bezoek gehad in het restaurant. Een leuke manier voor gasten om zowel de artiest als ons team te leren kennen. Het is hartstikke spannend om een nieuw project te starten, elkaar een beetje helpen kan dan zeker geen kwaad.’

Bij Fier is het gewoon gezellig en daarmee bijzonder uniek

Karin schuift bij mij aan tafel om het ontstaan van Fier verder toe te lichten. ‘Toen ik een aantal jaren terug in Rotterdam kwam wonen had ik enige moeite mijn weg in restaurant-land te vinden. Rotterdam heeft enerzijds veel hippe tentjes voor de yup en anderzijds de klassieke keuken voor de oudere connaisseur. Voor wie zoekt naar een sfeervolle en betaalbare eetgelegenheid met een persoonlijke touch is het aanbod toch wat beperkt. Die ervaring tussen schip en wal te vallen, heeft ons geïnspireerd bij het ontwikkelen van het Fier-concept. Wij hopen gasten een 'huiskamergevoel' te geven: lekker relaxt met vrienden of familie aan de borrel in een omgeving die warmte uitstraalt. Persoonlijk contact en ongedwongenheid staan centraal. Iedereen moet zich welkom voelen in ons nederige stulpje. Op onze kaart staat voor ieder wat wils, voor elk moment van de dag. Van een goedgevulde Zwitserse tosti of een frisse zalmsalade tot een spicy dorade en romige geitenkaas brulée. Onze gerechten zijn klassiek, maar toch uniek. Een goede prijs-kwaliteit verhouding is voor ons van belang. Onze kok verrast met eigenzinnige combinaties die de smaakzin op scherp stellen, maar zonder het prijskaartje dat tot onaangename verrassingen leidt.’

In het trekken van een breed publiek lijkt Fier goed te slagen, vrijwel alle tafeltjes in dit kleine restaurantje zijn vanavond bezet: een advocatenkantoor houdt een werkdinertje en een groep hockeymeisjes viert een 25ste verjaardag. Manager Bryan tapt zelf de pilsjes. Op de tap vanavond een keur aan speciaalbiertjes: Peroni (leuk detail: de bar is in Peroni-kleuren vormgegeven), Grolsch Herfstbok/ Weizen en Grimbergen. Ondertussen serveert Bryan de borden uit. Als hij onze tafel passeert, houdt hij even halt om te vragen of alles naar wens is: ‘Geef maar een seintje als jullie iets nodig hebben. Zal ik jullie glazen nog eens bijschenken?’ Nieuwsgierig werp ik een blik op de borden die hij vasthoudt. Borden die ogen als kleine schilderijtjes, want zelden heb ik gebakken aardappeltjes en gegrilde groenten in zo'n creatieve compositie gezien. En dat schept natuurlijk verwachtingen voor onze eigen dis.

De smaak van Fier, smaakt naar meer

Met een kaart vol lekkernijen is de keuze vanavond niet eenvoudig, dus vraag ik Karin in haar voorbijgaan om advies. ‘De Fregola salade met kruidige olie en geitenkaas is mijn favoriet. Die kan ik elke dag bestellen. Maar als ik jou zo zie, kan ik me ook voorstellen dat je wel een lekkere pompoensoep lust. Vegetariër? Dan laten we de garnalen eruit en zal de kok een toefje Parmazaanschuim toevoegen. Voor het hoofdgerecht dacht hij eraan een romige risotto voor je te maken, met gepofte ui en portabello. We hebben geen vast menu voor vegetariërs, maar onze kok denkt graag een gerecht met je uit zodat je hier volledig naar smaak kunt dineren.’ Dat streelt natuurlijk mijn hart, dus laat ik me graag verrassen. Over de kunsten van de kok blijkt niet gelogen, ik laat mij verwennen door een romig soepje geserveerd met vers brood en huisgemaakte tapenade. De risotto houdt een perfect evenwicht tussen de zachte smaak van paddenstoelen en de knapperige bite van de tips van groene asperges. Mijn vleesetende vriend vermaakt zich prima met een rundercarpaccio met truffelmayonaise en een Black Agnus runderbavette. Keurig saignant in een smeuïge knoflookjus waar ik enthousiast enkele gepofte teentjes tussenuit prik.

Bij het uitzoeken van een wijntje observeert Karin ons bedachtzaam: ‘Volgens mij hebben jullie vandaag wel een krachtig-rood verdiend. Opgepast, je voelt deze Alta Vista in je tenen!’ Met een ruime wijnkaart (per glas of fles te bestellen) biedt Fier opnieuw mogelijkheden naar ieders smaak. Van een aromatische Pinot Grigio tot een rode wijn met tonen van pure chocolade (Meridia Salic Salentino). Mijn slok vanavond in de brasserie aan de Heerenplaats zet het Fier-gevoel onmiddellijk kracht bij: stevig, warm en smakend naar meer van die gezellige glaasjes. Met een warme gloed over onze gezichten stappen we later die avond naar buiten.