Wij in ieder geval wel. Lang geleden waren we bij Bøg, relatief kort na de opening in 2014. Toen al goed, nu nog beter. Thomas van Voorst (chef) en Luc Rensen (gastheer/sommelier) werken er al sinds 2018 en namen het restaurant in 2023 over. Nog recenter veranderden ze Bøg in Bog.
Ooit opgericht als zaak met Scandinavische invloeden, maakten Thomas en Luc de switch naar een moderne Nederlandse keuken met lokale producten. De filosofie om eerlijk en puur te koken, die is gebleven, en dat doen ze nieuw-Hollands goed.
Rustgevend, zonder saai te zijn
De zaak in de Prinsestraat, net om de hoek van de Noordwal, kent voor een deel nog dezelfde sfeer. Een smal, diep pand met een lange wand waarlangs bankjes staan. Veel hout en leer in bruin, grijs en olijfgroen. Naturel en rustgevend, zonder saai te zijn – hetzelfde geldt voor de dynamiek in het restaurant. Het is er gezellig en levendig en, niet te vergeten, bijzonder smakelijk.
Aangenaam eenvoudig
We starten met lijnzaadcrackers en gerookte roomkaas. Inmiddels niet origineel, wel zo lekker als ijsbreker en om de eerste trek te stillen. Zeker met het heerlijke en wél originele aperitief van Griesel: een kakelverse Sekt van riesling. Doen ze goed, die Duitsers. Bovendien in fijn glaswerk van Spiegelau. We zitten goed hier.
Het vervolg is een Nederlandse dolma van lindeblad met kruiden van Kruyd uit Wassenaar en een verrassend lekker sapje van gefermenteerde aardbei. Hartig, fris, spannend. Bog houdt het qua menukeuze aangenaam eenvoudig: je kiest voor vlees en vis, of voor groente en zuivel. Zelfde prijs. Om niks te hoeven missen, kiezen we ieder een ander.
Kleurrijk en gelaagd bordje
Als aanloopje naar de eerste gang: warm zuurdesembrood. Huisgemaakt van rogge, met een korst van maanzaad en zwarte peper. We geven ons over in de vertrouwde handen van Luc voor het wijnarrangement. Op tafel komt een glas weissburgunder van Wagner Stempel uit Rheinhessen. Fris, licht-kruidig, sappig, met een wit pepertje en een behoorlijke lengte. De zwarte peper op het brood is nét te overheersend.
Het eerste gerecht is zachte geitenkaas met tomaat, aardbei, courgette en radijs. Met ingelegde dennen uit het voorjaar. Een kleurrijk en gelaagd bordje dat zalvend en kruidig smaakt en een mooie match met de wijn vormt.
1-0 voor de groente
De keuken draait op volle toeren, de gerechtjes volgen elkaar vlot op. Dan even een adempauze, prettig. Ieder een ander menu betekent dat ook ieder steeds een ander glas wijn krijgt. En die zijn zeker niet standaard te noemen. We worden blij van kruidige Jacquère uit de Savoie en Sobremar, een frisse Spaanse witte van de sherry-druif palomino fino.
Op onze bordjes: langoustine, yoghurt, vijgenblad versus groene kool, aardpeer en hazelnoot. Het is geen wedstrijd, maar de groenten winnen dit rondje, hoewel de wine-pairing weer beter klopt bij de langoustine. Soit.
Ze durven wel
Het blijft boeiend: de volgende twee wijnen zijn een Aligoté uit Bourgogne voor bij de vegetarische gang en Zelén uit de Sloveense Vipava Valley, die intens, gerijpt en gastronomisch is. De bijpassende gang bestaat uit bewerkelijke gerechtjes met intensieve bereidingen en veel ingrediënten.
Vlees en vis: mosselen met kalfsvlees en prei. Heerlijk. De wijn is voortreffelijk, maar overheerst. Vega: meiknollen, erwtjes, mosterdzaad, amandelschaafsel. Spannend, en de pairing klopt. Ze durven wel hier. Zoek gerust de randjes nog wat verder op!
Liever droog dan zoet
Tijd voor rood. Pinot noir uit de Ahr en garnacha uit de buurt van Madrid. Het vleesgerecht is Nederlandse Black Angus met courgette, ingelegde ui en raapstelen. Mooi en puur met de fijne, bijpassende pinot – hooguit een beetje braaf. De garnacha is schoon en licht, wel iets alcoholisch. Erbij eikhaas, een wilde paddenstoel, waarvan de smaak in dit gerecht, met dragon en prei, lijkt op iets van frikadel of saté!
Het nagerecht van framboos, mout en shiso is geniaal goed. Enig nadeel: het degradeert de zoete, mousserende Cerdon uit Bugey tot een vrolijk aardbeiensapje. Die had van ons droog mogen zijn om meer weerstand te bieden.
Details maken het verschil
Bog zonder streepje ligt op koers. In een potentiële kruising tussen Portfolio en Triptyque koken ze mooie porties, in een fijne sfeer en met oog voor detail. De kaart wisselt regelmatig. Bog is op zomaar een dinsdagavond goed bezet. De chefs laten zich zien aan tafel, de service is flexibel en de aandacht groot. Bog doet geen lunch en maar één uitgebreide shift per avond. Dat is pure luxe voor de gast.
De wijnkaart is compact en gedegen, met de nodige klassiekers en bekende namen, aangevuld met een paar spannendere wijnen: oranje uit de Dolomieten, rood van Corsica en uit de Jura.
Hier lopen we met een goed gevoel de deur uit, vooral ook omdat het tot en met het einde klopt. Heerlijk geurende koffie uit de French press. Goed smakende, natuurlijke thee. Dat is regelmatig anders. Ernaast twee tuiles met amandel, de een licht en luchtig, de andere zacht en zoet. Geserveerd in een warm bakje: dát zijn de details die het verschil maken.
