Zelfs het plafond van Bar Do Belo is mediterraan

Nonchalante uitstraling

Bij binnenkomst in de Predikherenstraat zie je boven je hoofd een wolk van gouden mandarijntjes. Kitscherig? Nee hoor. Het past verrassend goed bij de rest van het interieur: simpele houten stoelen, rustige tinten en achter de bar een open kast met precies genoeg spulletjes om het geheel een hippe, nonchalante uitstraling te geven. Een zak koffiebonen hier, een mooie fles daar: je kent ’t wel. Het restaurant is pas vier maanden open, maar voelt nu al alsof het hier altijd heeft gezeten. Warm, levendig en met een vol terras.

Van pasta's en pinsa's tot tapas

Op de kaart wordt vrolijk door het Middellandse Zeegebied gestruind. Pasta’s, pinsa’s en tapas wisselen elkaar af en zijn bedoeld om samen te delen.

We beginnen met gambas al ajillo, goudbruin gebakken in olie met knoflook en chilipeper en geserveerd met een stuk focaccia dat je tot op de laatste kruimel gebruikt om de restjes olie op te vegen. Daarna vodka beef pasta, want blijkbaar doet een scheut wodka het ook goed in een saus in plaats van in een glas. Heerlijk romig, met spicy chilivlokken en supermals rundvlees.

Beste gerecht: ossobucco

De pinsa (pizzabrood) met seafood en groenten is precies de juiste tegenhanger van de eerdere pasta. Samen met een crispy potato, royaal voorzien van frisse tzatziki, zijn we het erover eens dat we meer dan voldoende hebben gegeten.

Maar dan ontdekken we ineens de ándere kant van de kaart. “Nog één gerecht dan, om af te sluiten,” besluiten we en kiezen voor ossobuco, ofwel kalfsschenkel met tomaat en wittewijnsaus. Gelukkig maar, want even later realiseren we ons dat dit het lekkerste gerecht van de avond is.

Het vlees is botermals en valt bijna uit elkaar en de saus is zo lekker dat we, ondanks onze volle buik, steeds een hap blijven nemen. Volgens de bediening zijn we bepaald niet de enigen die het beroemde Italiaanse gerecht tot favoriet hebben uitgeroepen.

Tiramisu

We sluiten af met nog iets typisch Italiaans: tiramisu. Eén om te delen, is het plan. Door een klein misverstand verschijnen er uiteindelijk twee desserts op tafel, maar we ‘eten’ ons er dapper doorheen.

Ons oordeel: Do Belo is geen restaurant dat probeert te imponeren; elke vorm van poeha ontbreekt. Het is een plek waar je voor een paar uur aanschuift en steeds iets van de kaart bestelt.

Wat de ‘in house crafted cocktails from draft’ betreft, kun je, behalve de kardamom amaretto sour, nog veertien andere mixen proberen. We komen zeker terug. Al was het maar om de pornstar bergamot te proberen of de spicy cucumber paloma.