Knusjes ingemetseld tussen Den Haag en Rotterdam ligt Delft. Stad van techniek en innovatie, van IKEA, van cultuur en historie. Sinds kort is het ook het nieuwe hoofdkwartier van sterrenchef Mario Ridder. Na de opening van brasserie en wijnbar Lalou in 2024, begon hij op 1 september 2025 aan zijn laatste culinaire kunstje: Azurite.
Ridder kookte al eerder de Zwethheul naar twee Michelinsterren en ook het Rotterdamse Joelia had al snel na de opening in 2015 een ster te pakken. Voor deze topchef is in Delft een nieuw avontuur begonnen. En wij maken het vanavond van dichtbij mee.
Prettige, warme ruimte
Met OV of auto, zowel station als parkeergarage zijn op loopafstand van het splinternieuwe restaurant in het Huis van Delft aan de Houttuinen. Het voordeel van nieuwbouw, je kunt het helemaal inrichten en vormgeven zoals je zelf wil. En dat deden ze bij Azurite. De sfeer is warm, licht en zacht. Zelfs op een waterkoude avond in februari. Veel gebroken wit en zand in de kleurstelling, hoge pilaren die de grote oppervlakte breken tot prettige tussenruimtes. Zo heb je overal een intieme setting. Slim.
Unieke wijnzolder
Bij Azurite ga je niet simpelweg aan tafel om daar enkele uren statisch door te brengen. Ridder vindt dat ‘saai’ en zorgt voor een afwisselend programma op meerdere plekken in zijn zaak, zonder dat het overdreven of gekunsteld voelt. Zo start je je reis aan de bar, met champagne en bites, en beleef je een actieve avond op diverse plekken in het restaurant. We verklappen bewust niet alles, behalve dat je in ieder geval ook de unieke wijnzolder van dichtbij te zien krijgt. Alles wat er op je wijnbucktlist staat, hoe onhaalbaar of onbetaalbaar ook, het ligt daar. Kwijlen.
Lekkerste langoustine ooit
Verwacht geen overdaad aan groente, aan veganistische zuivelvervangers of andere elementen uit de 80/20-beweging. Bij Ridder is de basis klassiek Frans, maar dan gevat in bescheiden, modern uitgevoerde gerechtjes. We dopen het: nouveau-classique.
Ja, er hangt een prijskaartje aan een avond Azurite, maar er wordt dan ook nergens op bezuinigd. Niet op de ingrediënten (kaviaar, paling, tonijn, truffel, tarbot, langoustine, saffraan), niet op de kookkunsten, niet op de bediening, de aandacht, de wijn, de warmte en de beleving. Reken op een ouderwets avondvullend programma met het beste van het beste. Maak het vooral zo gek als je zelf wil - want dat kan daar.
Enkele highlights willen en moeten we nog wel benoemen, vinden we. De langoustine, misschien wel de lekkerste ooit. De service en de aandacht, die jarenlange ervaring verraadt en het haarfijn aanvoelen van je gasten. Een weldaad.
Vooral zelf ervaren
Niets te klagen dus? Mwah, op detailniveau. Eén glas wijn per twee gangen is een slimme zet, maar die gaat niet per se bij beide gerechten perfect samen. De volgorde gedurende de avond die zich bleef herhalen was dat per wijn de eerste gang nét niet lekker aansloot en de tweede een voltreffer was. In ieder geval consequent. En, kwestie van smaak, af en toe iets van lichtheid in de gerechtjes was als afwisseling prettig geweest. De uitgesproken, intense en rijke smaken tellen op, zo gedurende de avond.
Niettemin houdt de brigade er de hele avond de spanning in, met de nodige dynamiek door de culinaire rondgang binnen de fraaie locatie. Een beleving die je vooral zelf moet (mag) ervaren. De keuken van Azurite is creatief, spannend en riant. Je kunt het oneens zijn over sommige ingrediënten, maar het is een potje goed! Ridder wil nog één keer knallen, en dat doet hij hier. Knap.
