Klassieke Franse klasse in een modern jasje bij Villa Coucou

Het interieur van Villa Coucou – met zijn goudgerande schilderijen en markante zwarte kroonluchters – maakt direct indruk. In deze monumentale Haagse villa aan de Laan van Meerdervoort brengt chef Matteo Atzeni een ode aan de Franse gastronomie, maar wel met een frisse, eigentijdse twist.Achter het fraaie, stijlvolle decor schuilt een keuken die draait om pure smaken en klassiek vakmanschap. Wij schoven aan voor een driegangenlunch om te proeven hoe deze moderne Franse klasse in de praktijk uitpakt.

Neo-rococo met lef

De eerste indruk is toch vrijwel altijd de inrichting, nou vooruit, na een allervriendelijkst ontvangst. Eenmaal binnen bij Villa Coucou valt op dat het interieur naadloos aansluit op de statuur van het pand aan het begin van de Laan van Meerdervoort. Klassiek wit met elementen in een soort neo-rococostijl. Nostalgie meets design, met schilderijen in uitbundige gouden lijsten en kanjers van zwarte kroonluchters met een moderne twist. Hate it or love it, ons bevalt dit.

We krijgen een charmant tafeltje aan de achterzijde, in een erker, aan het raam. Met uitzicht op de tuin, waar helaas met geen mogelijkheid door de gemeente Den Haag een vergunning voor horeca wordt verleend. Iets met een klagende buur in vervlogen tijden. Zonde. Dat moet anders kunnen.

​Champagne!

Heel eerlijk, er gaat niets boven champagne. Zo bewijst de start hier, met een knisperend glas van Bouché Père et Fils. Erbij drie bites: een graancracker in de vorm van een aar, een mini-bun met rauwe ham en een lijnzaadcrackertje met gorgonzolacrème. Fijne, kleine hapjes die de eerste trek stillen. De laatste wringt iets bij de champagne; de combinatie maakt de kaassmaak nog intenser. Even later een nog warm bolletje brood met beurre noisette. Heerlijk. We zijn geland.

​Pairings zijn spot-on 

De sommelier, nog uit de eerste lichting medewerkers toen iedereen die er werkte Frans (b)leek te zijn, spreekt Engels met een heerlijk accent en is soms wat lastig te verstaan. Maar met wat vleugjes Frans tussendoor komen we er prima uit. De lunch bij Villa Coucou is eenvoudig van opzet: twee (37,50 euro) of drie gangen (45 euro), zonder of met wijnarrangement (10 euro voor hele glazen en 7 euro voor halve). We kiezen voor drie gangen en hele glazen.

Omdat we allebei bij iedere gang iets anders hebben besteld, krijgen we ook bij elke gang een andere wijn. Zo hebben we extra veel te proeven. Bij de gevulde aubergine met basilicumpesto, broodijs en een saus van heldere gazpacho schenkt de somm een Portugese rosé uit de Douro. Bij de zwaardvis met venkel, clementine en pecan een Petit Chablis. De een verrassend en de ander klassiek, ieder goed in zijn soort. De pairings zijn spot-on.

​Goede sauzen = goede keuken

De hoofdgerechten zijn filet mignon met een korstje van gingerbread - laten we zeggen: ontbijtkoek - en rode mul met een millefeuille van knolselderij, bramen en Hollandaisesaus. Een goede keuken bewijst zich met goede sauzen, dat is hier het geval. De Hollandaise is riant en romig, de rode wijnsaus verfijnd en niet te heftig - ideaal voor lunchen met zomerse temperaturen.

De wijnkeuze is traditioneel rood bij vlees en wit bij vis: een originele en uitstekende Sancerre Rouge (pinot noir) en een deftige witte Rhône (blend met vooral viognier). De bescheiden wijnkaart wordt gedomineerd door Frankrijk met het zwaartepunt in Bourgogne, we zien het vaker. Maar: ‘We zetten wel steeds meer internationale wijnen in bij het arrangement.’

De mul is smaakvol, misschien een pietsje droog, de filet mignon komt in twee stukken en is perfect gegaard. Eén portie was voor ons voldoende geweest. De millefeuille van knolselderij met braam is licht en spannend. De rode wijn is op zichzelf al een feest, de witte past precies. Hier wordt raak geschoten. 

​Frisse framboos en knappe kazen 

Minder in de smaak valt de muziek. Het begon goed met Sade, toen we binnenkwamen, dat verwaterde langzaam tot middle of the road-tunes met een hoog Sky Radiogehalte. Ach, je kunt moeilijk iedereen tevreden stellen. Als de desserts komen hebben daar sowieso geen oor meer voor. Eén met fruit, één met kaas. Erbij Rivesaltes en rosé-port. Het fruitdessert van frisse framboosvariaties is licht en niet te zoet, de roséport een prettige partner. Bij de knappe kazen sluit de mooi gerijpte Rivesaltes goed aan, het is net als bij de port wel worstelen met de alcoholpercentages - vinden wij. Maar het is lekker, daar gaat het om.

De service is aandachtig en attent. Gasten blijven lang best lang zitten voor een donderdagse lunch. Het is fijn bij Villa Coucou. We sluiten af met leuke, oranje friandises. Een schuitje, een cakeje en een bolletje bakkersroom. Allemaal goed gemaakt, de cake ‘Santiago de Compostella’ met amandel en sinaasappelschil springt eruit, heerlijk! Gelukkig maar, want middelmatige multinationalkoffie is niet de smaak waarmee je de deur uit wil lopen. En hoor, Sade komt weer voorbij! Tijd om te gaan.