Roberto's Restaurant, genoemd naar Roberto Payer, de illustere directeur van het Hilton, bestaat deze maand 30 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden. In dit geval met tafels vol Italiaans lekkers en de Buik was erbij.
Roberto's Restaurant, genoemd naar Roberto Payer, de illustere directeur van het Hilton, bestaat deze maand 30 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden. In dit geval met tafels vol Italiaans lekkers en de Buik was erbij.
‘Een tafel vol eten’ was en is het motto van Roberto’s. We moeten het toch even gezegd hebben. Wij van de Buik vinden het knap hoe een ‘hotelrestaurant’, dat toch niet de meest inspirerende plek om te eten was zo’n 30 jaar geleden, zich op de kaart heeft gezet en de sfeer heeft kunnen vasthouden. Door de jaren heen, en de Buik is er vaak geweest, voel je geen moment het soms onpersoonlijke van een groot hotel in Roberto’s. Nee, hier hing en hangt de sfeer van een (beter) Italiaans restaurant in Italië. Natuurlijk is de menukaart door de jaren heen wel veranderd, maar de stijl van het eten nooit. Die weerspiegelt de eenvoud van de Italiaanse keuken met de beste ingrediënten op een perfecte, klassieke manier bereid. Het feest begon met een tafel vol kleine bordjes eten. Van romige Burrata met ansjovis uit Puglia tot een Piemontese vitello tonnato, een La Norma het Siciliaanse pasta gerecht met aubergine in de hoofdrol en zelfs de Pizzette di Sophia Loren. Dat laatste is een Napolitaans streetfood gerecht en is geen pizza, maar eerder een soort kleine calzone in het formaat van een kleine kaassoufflé.
Het einde van het eetfeest was voor il buono, il bruto en il cattovo, drie bereidingen van chefkok Franz Conde van de carbonara. Eentje met room (the bad), een creatieve waarbij de saus is gevangen in een soort ravioli (the ugly - overigens naar een recept van een Italiaanse driesterrenchef) en de klassieker zonder room (the good). Wat de Buik betreft was de laatste onze winnaar, maar fijn om er zo drie varianten van een Italiaanse klassieker te kunnen proeven. De wijnen, die overigens werden verzorgd door een van Roberto’s wijnleveranciers van het eerste uur, waren een Friulano uit Friuli (thuisplek van Roberto) en een Etna Rosso uit Sicilië (thuisplek van Alessio Colavecchio, de huidige General Manager van het Hilton) en pasten perfect bij alle gerechten.
Het dessert werd genuttigd in de bar. Daar was de bar vol gestapeld met allemaal nagerechtjes en bereidde chef Franz voor de liefhebber een a-la-minute tiramisu. Waarmee er een fijn einde kwam aan een geweldige Italiaanse lunch.
Bij Roberto’s gaat de rest van dit jaar en de eerste deel van volgend jaar het feest gewoon door. Roberto’s zet de regionale keuken van Italie in het zonnetje. Met chefkok Aurelio Barattini van Antica Locanda di Sesto (sinds 1368!) uit Lucca Toscane die in oktober de stoere gerechten van zijn restaurant laat proeven. Vanaf half november tot december is het Piemonte wat de klok slaat, van witte truffel tot barolo’s. In januari komt Venetië aan de beurt. Dan draait het om het Venetiaans carnaval met chefkok Ivan Fargnoli die Amsterdam de ‘ombra e cicchetti’ laat ervaren. Kortom: voldoende reden om binnenkort weer eens terug te keren bij Roberto’s.
Al 30 jaar draait coffeecompany om goede koffie en een fijne sfeer. We blikken terug op de oorsprong én vooruit naar de toekomst.
We zetten de horecaklassiekers van de Buik in Amsterdam in de spotlight: onze favorieten die al jaren uitblinken. Deze keer gingen we naar Bussia.
De Buik had het al beloofd; het wordt een hete herfst en nog hetere winter wat de restaurant openingen betreft. De Buik zet alle nieuwe zaken op een rij.
Geniet van de volgende voordelen: