Verliezers denken in excuses, winnaars in oplossingen

Net een spons. Alles absorbeer ik. Horendol werden mijn leermeesters van me. Ik wilde alles weten. Wat doe je waarom en wanneer? Ik vroeg ze in mijn beginjaren als kok het hemd van het lijf. De puberteit amper ontgroeid en de halve wereld al afgereisd. Niet om op het strand of aan het zwembad te liggen, niet om piramides te fotograferen, niet om leeuwen te spotten in de jungle. Mijn vakanties bracht –en breng- ik door in restaurants. Hoe gaat het er elders aan toe? Hoe regeren de internationale keukenmeesters? Met een lelijk woord ben je dan een streber, ik vertaal het als interesse.

Betrokkenheid heeft mij ver gebracht. Betrokkenheid, lef, een ijzeren discipline en die onuitputtelijke drive mensen tot op het bot te willen verwennen. Talent alleen is onvoldoende om de absolute top te halen. Talent kun je ook verprutsen. Doorzettingsvermogen is de belangrijkste sleutel naar succes. Ik heb veel moeten laten voor mijn succes, ik heb zowat alle bruiloften moeten overslaan. De drie Michelinsterren, verspreid over twee zaken, die zijn ze me echt niet komen aanwaaien.

In mijn team sta ik geen mensen toe die de kantjes er van af proberen te lopen, die zich verschuilen achter anderen. Verliezers denken in excuses, winnaars in oplossingen. Ik houd niet van losers. Fouten maken we allemaal, ik ook, maar ik tolereer geen lakse houding. Ga je daarentegen met mij mee dan wacht je een gouden toekomst.

Managementgoeroe Jack Korsten heeft deze week een heel interessant boek gelanceerd: De Groeispiraal. Over hoe je vier keer sneller winstgevend kunt groeien. Slechts één op de vier bedrijven is in staat vijf jaar of langer winstgevend te zijn. Deze bedrijven missen de echte winnaarsmentaliteit. Ze zijn niet bezig elke dag beter te worden. Dat winstgevende zit 'm overigens niet alleen in omzet maar dat kan deze bedrijfseconoom beter uitleggen dan ik. Dat succes geen toeval is, dat wordt van alle kanten onderstreept in De Groeispiraal.

FG Noodle bar