Bistrot-Bar Frère aan de Statenweg in Blijdorp lijkt op het eerste gezicht een traditionele Franse bistro. Kleine ronde marmeren tafeltjes, schouder aan schouder met je buurman of -vrouw en een stevig geroezemoes van de andere gasten dat de achtergrondmuziek overstemt.
Wie verwacht hier een klassiek Frans diner tegemoet te gaan, wordt door het ondernemende viertal verrast met onverwachte ingrediënten en rake wijn-spijs combinaties.
Geen menukaart

Zowel op de website als in de zaak is geen traditionele menukaart aanwezig. De gerechten worden gepresenteerd op krijtborden die je binnen aan de muur of bij de voordeur kunt vinden. De gerechten zijn opgedeeld in petite faim en grande faim, oftewel kleine honger of grote honger. Hierdoor kun je als gast de avond naar eigen hand zetten.
Je kunt er ook voor kiezen om gastheren Mats en Guillaume vrij spel te geven en je tafel vol te laten zetten met allerlei kleine gerechten om te delen. Votre choix! Alle gerechten hebben een vaste prijs, exclusief eventuele supplementen. Zo kom je niet voor verrassingen te staan.
Franse keuken als basis

Bistrot-Bar Frère wordt gerund door Rik en Kim in de keuken en Mats en Guillaume aan 'de voorkant'. De vier compagnons hebben in het verleden de nodige ervaring opgedaan in andere Franse restaurants. "We gebruiken de Franse keuken als basis van veel van onze gerechten, maar je zult merken dat de gerechten niet traditioneel Frans zijn. Je vindt er ook Aziatische invloeden in terug", legt Mats uit.
Het team vindt het vooral belangrijk dat de gerechten een bepaalde vorm van eigenheid hebben en de smaken goed op elkaar zijn afgestemd. We ervaren dat 'Simple et Honnête', de slagzin van de Les Frères, met name terugkomt in de hoofdrolspelers van de gerechten. De ingrediënten en sauzen waarmee wordt gecombineerd brengen een grotere complexiteit met zich mee.
Eenvoudig en eerlijk

Oesters worden in de meeste restaurants van tevoren losgemaakt en met hun mooiste kant naar boven gedraaid. Ervoor kiezen dit niet te doen, getuigt volgens Mats voor versheid en een teken dat ze levend worden geserveerd. Na wat onhandig gefrutsel zijn we er klaar voor om de creuse uit Bretagne te proeven.
Het is een niet extreem vlezige oester, maar wel een zeer smaakvolle. Uiteraard geserveerd met een welbekende mignonette van azijn en sjalot. Het glas wijn dat we hierbij drinken is die van het Portugese huis Almotriga, een frisse wijn met exotisch fruit die door houtrijping op Amerikaans en Frans eikenhout niet té hoog in zuren is.
Frans-Aziatische smaakcombinaties

Iedere centimeter van ons kleine bistro tafeltje wordt benut wanneer de 'coquille' van king boleet, ceviche van Dutch Yellowtail Kingfish en de konijnenrillette wordt geserveerd. De drie gerechten hebben uiteenlopende smaakprofielen. De rillette is zeer zacht waardoor nauwelijks nog een vleesstructuur te herkennen is, maar heeft duidelijk nog de lichtrokeringe wildaroma’s van konijn in zich. De ceviche is juist fris-zuur en de king boleet heeft in combinatie met de licht scherpe, hartige saus een veel aardser karakter.
In zowel de sauzen van de king boleet als de ceviche komen de Oosterse invloeden duidelijk naar voren. We zijn onder de indruk van de structuur van de king boleet, wat een perfect vegetarisch alternatief is op de Sint-Jakobsschelp. Mats serveert ons hierbij een glas Macération uit de Elzas. Een riesling-gewürztraminer blend die qua frisheid past bij de ceviche, maar ook matcht met het romige mondgevoel van de rillette.
Grande faim

In aanloop naar de laatste ronde gerechten proberen we een rode wijn van de kaart. De lichtrode Wabi Sabi combineert goed met de zelfgemaakte worst en, de huidige special op de kaart, longhaas met truffel en pepersaus. Deze klassieke 'Onglet au poivre' heeft wat gemeen met de veel geziene bavette, maar is qua textuur een stuk malser. Hij wordt geserveerd op toast, waarin de smaken van het vlees, de pepersaus en truffel worden opgenomen.
De aardappelpuree, geserveerd bij de zelfgemaakte worst met venkel, is bijzonder smeuïg en smaakvol. Door zijn 70% boteraandeel is het een relatief zwaar gerecht, maar zeker de moeite waard voor wie 'grote honger' heeft.
Het signatuurgerecht
Terwijl we meer dan verzadigd zijn vraagt Mats of we hun huisgemaakte chocolademousse willen proberen. Tegen beter weten in stemmen we in en aanschouwen we hoe de donkere chocolademousse in een perfecte quenelle uit een porseleinen schaal vanuit het restaurant zo op het bord wordt geschept. Sluit je graag jouw diner af met een zoet dessert, houd dan een gaatje vrij voor het échte signatuurgerecht van Les Frères.