Bij Belly of the Beast zingen de cocktails als sirenen

We kunnen niet zeggen dat we niet gewaarschuwd zijn. Afgaande op de muziek van Disneyfilm Ariël, op repeat gedraaid in de WC, begeeft deze cocktailbar zich namelijk ergens ‘diep in de zee’. Maar ja, de cocktails zijn wel van internationaal gelauwerd bartender en eigenaar Tess Posthumus. Er zit voor die andere Buik dus niks anders op dan het gevaar te trotseren.

​Ver onder de zeespiegel

Voor Belly of the Beast gaan we nog een stukje verder onder zeeniveau, naar de kelder van de Odeon. Het prachtig rijksmonument aan de Singel, huisvest tevens de Flying Dutchman, Bar Rouge en de Supper. Voldoende opties voor een avond uit. De kelder is vrij intiem, schemerig, met veel verschillende (krappe) zitjes. Uitermate geschikt om met een date in een hoekje weg te duiken. Dat doen we dan ook.

​Daiquiri in verschillende vormen

Eenmaal weggedoken beginnen we ‘klassiek’ met een Manatee en een Axolotl. Allebei een interpretatie op een Daiquiri, een cocktail van grofweg rum, limoen en suikersiroop. De Manatee is op basis van witte rum (Guatemalteeks van suikerrietmelasse). Verzacht met meloen en wat vermout en daardoor zachtzuur, gelaagd en een stuk eleganter dan de naam doet vermoeden. De tweede is een mix van cachaça (een soort Braziliaanse rum van suikerrietsap), met lychee en aardbei. Verkwikkend, fruitig, met een energieke kick van de cachaça. Een riskant lief drankje.

​Verleidelijke mezcal

Door naar ronde nummer twee, met onder andere The Great Splash. Een tiki van gin, Falernum (Caribische sirooplikeur), abrikoos brandy en oranje bitters. Licht kruidig en stiekem behoorlijk boozy, maar het smeltwater zorgt voor de noodzakelijk verdunning. Daarbij lonkt de Siren’s Call. Een verleidelijke cocktail met licht rokerige mezcal, perzik likeur, tiki bitters en vanille voor een zwoele touch. Oftewel beeldschoon en dodelijk, zoals de naam ook doet vermoeden.

​Negroni voor niet-negroni liefhebbers

Als een stel zwakke zeelieden laten we ons na deze roep alsnog verleiden tot een derde ronde: een Matcha Monstah als dessert en de Coconut Reef Negroni als digestief. Matcha is tegenwoordig geen ontkomen aan in Amsterdam. Hier wordt het verwerkt tot een zachtgroene milkshake met stevig wat cognac, witte chocolade en vanille-ijs. De Matcha is goed gedoseerd, het kan soms snel overheersen, maar advies is wel om hier mee te starten in plaats van te eindigen. 

Dat geldt niet voor de Negroni. Die is met twee soorten rum waarvan er één is ‘gefatwashed’ met kokos, waardoor hij een stuk romiger en zachter is. Een handige vondst wel, want dat maakt hem heel geschikt voor mensen die Negroni normaal misschien te heftig vinden.

​Rumoerige vibe

Zo worden we gedurende de avond steeds dieper de zee in getrokken. Wat wel opvalt is de muziek van de andere zaken. Het zorgt soms voor een wat onrustige vibe, maar als door water gedempt past het ergens wel bij het thema van de zaak. De uitstekende cocktails halen die paar scherpe randjes er in ieder geval snel af, wat Belly of the Beast tot een plek maakt waar het gevaarlijk lastig wegkomen is.