Even voorstellen: het nieuwe menu van ARCA

Kunst in de kelder

Tegelijk met het proeven van het nieuwe menu, liepen we even de kelder in van het art’otel. Daar wisselen regelmatig kunstexposities en bij ons bezoek exposeerde NOCKNOCK Studio van Anne Rose en Ciel. Echt een aanrader om even naar af te dalen bij een bezoekje aan ARCA.

Bites aan de bar

We starten met een van de signature cocktails en wat kleine bites aan de bar terwijl onze tafel wordt georganiseerd door de zeer vriendelijke receptioniste. Je hebt hier de keuze uit een serie van acht cocktails waarbij wij kozen voor de ‘Out of Office’, de ARCA interpretatie van een negroni. En ‘Graduate’, een hele frisse en fijne cocktail op basis van tequila, bergamot, komkommer en venkel cordial. Eentje die je smaakpapillen op scherp zet en dat hadden we net nodig.

De Classico

Er werd voor ons een heel fijn tafeltje direct aan de open keuken geregeld. Daar pak je naast de lekkere vibe van het restaurant ook nog even de sfeer van de keuken mee. Er is toch niets leuker dan de chefs de mooie gerechten te zien bereiden, zo vinden we. De sommelier meldde zich aan tafel om het menu toe te lichten, het mandje brood met smeersels neer te zetten en alvast een glas in te schenken. Ons Classico menu heeft vijf gangen inclusief een dessert waarbij sommige gerechten om te delen zijn en andere juist niet. Gezellig.

Azië X Portugal

Het eerste gerecht was de carpaccio van yellowtail, de in de horeca zo populaire kweekvis uit Zeeland. Bij ARCA was het eigenlijk meer een ceviche, met iets te overvloedige caponata van olijf, wat halve zure gele uien en een dressing van koriander en chili. Dat was een beetje te veel waardoor de fijne smaak van de yellowtail in de verdrukking kwam. Het tweede gerecht was een bordje met garnalen zoals je wel in Portugal eet, hier Aziatisch aangekleed met kokos, gember en koriander. Niks mis mee, gewoon lekker.

De knaller van de avond

De zeebaars, echt perfect op de huid gebakken, met bloemkoolpuree en groene asperges was een heerlijk comfortabel gerecht. Maar de knaller van de avond was toch de rijst uit de oven met lamsbout. Zowel in smaak als presentatie een geweldig gerecht. De rijst met lam, heel mooi gepresenteerd in een ovale koperen ovenschaal, was perfect gebakken. Waarbij de aangekoekte delen rijst echt het allerlekkerste zijn. Schrapen dus is het motto. De lam viel haast al van het bot als je ernaar keek. We proefden peterselie, komijn, knoflook, tijm en sinaasappel, niks overdreven maar gelukkig in balans. Waarbij de volle rode Portugese wijn de smaken mooi aanvulde. Daarna volgde nog een dessert van chocolade met wat petit fours. Maar de smaak van de rijst bleef hangen tot bij de fietstocht terug naar huis.

Wijn moet wel Portugees zijn

We kozen voor de wijnparing bij het menu. Waarbij we weer van onze stoel vielen van de kwaliteit van de hedendaagse Portugese wijnen. Echt een wijnland dat zich stormachtig heeft ontwikkeld. De alvarinho, uit de wijnstreek boven Porto, had een body die we nog niet eerder proefden en de witte Textura Da Estralla, gemaakt van drie autochtone Portugese druivenrassen (encruzado, bacil en cerceal), van wat hogere wijngaarden in de Dão had een diepgang waar menig Franse wijn nog een voorbeeld aan kan nemen.

Des te jammer is het dat de volgende wijn in het arrangement een riesling was en dat als rode wijn bij de rijst met lam een Spaanse rode wijn uit Ribera del Duero werd voorgesteld. Die hebben we vriendelijk geweigerd en naar een Portugees alternatief hebben gevraagd. Gelukkig kwam bij het dessert een mooie 20 jaar oude witte port. Smullen.