House of Noa is waar het woord hotspot voor uitgevonden is

Een nieuwe zaak van de eigenaren van The Seafood Bar, met een menu samengesteld door de befaamde Ken Srisangkhan van Ken Sushi, in de kelder van de Beurs van Berlage. Er is minder nodig om onze interesse te wekken. Dus meldde de Buik zich op een zaterdagavond laat bij de ingang van House of Noa.

​Bewust een tikkeltje obscuur

In het weekend verandert deze zaak na tienen in een late night club waar ‘camera’s niet welkom’ zijn. Een detail dat de sfeer van deze zaak goed illustreert. Het is er donker met rood licht en veel nisjes. Denk aan 18e eeuw Hongkong. Deze licht obscure context inspireert mensen desalniettemin om flink wat extra werk te maken van hun voorkomen. 

Alle trends op het gebied van kleding, schoenen, haar, nagels en bling zijn hier volgens de +1 van de Buik in overdaad vertegenwoordigd. Zo zit links van ons een ‘real housewife’. En het is dat Ajax moest spelen, anders hadden we hier ongetwijfeld een speler in een van de nisjes kunnen spotten.

​Temaki, tartaar en sashimi

Hoe verleidelijk iedereen er ook uitziet en hoe vermakelijk het ook is om daar de hele avond naar te gapen, we zijn hier voor het eten. We skippen de wagyu en kaviaar en bestellen een dwarsdoorsnede van de kaart. Te beginnen met een open gepresenteerde temaki van otoro en een van unagi. De otoro is de haas van de tonijn, en tevens het vetste stuk. Logischerwijs eenvoudig bereid met een beetje soja en wasabi.

De unagi handrol van paling is echter onze favoriet. Licht gebrand voor een extra umami kick. Vervolgens proeven we nog de tartaar van zalm op gefrituurde nori en sashimi gesneden van hamachi, een vis die nog altijd aan populariteit wint door zijn stevige structuur en elegant vette smaak. Beide van goede kwaliteit vis.

​Lustopwekkende misosaus 

Dan de twee signatures. De Peking eend in pannenkoekjes zijn goed op smaak door de hoisinsaus, maar helaas ook een tikkeltje droog. Veel beter is opnieuw de vis: in miso gekarameliseerde black cod. Een gerecht geïnspireerd op het beroemde recept van restaurant Nobu. Deze black cod is een vrij stevige witvis (ook wel sabelvis genoemd), hier waarschijnlijk iets ingedroogd, die is geglaceerd in een miso. Een lustopwekkende saus die we tot de laatste druppel van het bord hebben gelikt. De lichten werden op dat moment gedimd, dus het kon.

​Niet vernieuwend, maar wel prikkelend 

De kwaliteit van de vis is met deze samenwerking natuurlijk onberispelijk. Ook de bereidingen zijn veelal in orde. Verwacht bij House of Noa echter geen vernieuwende stijlen of gerechten die je nooit eerder proefde. Dat is niet het doel hier.

De premium locatie, de vibe en visuele elementen zorgen voor de extra prikkels. Voor ons ook reden om in plaats van een dessert door te schakelen naar de cocktails (overigens een prima negroni en pornstar martini). Met daarbij speciale stickers en het vriendelijke verzoek of we onze camera’s willen afplakken. Van het restant van de avond is dan ook helaas geen beeldmateriaal, daarvoor zul je echt zelf de kelder in moeten duiken.