Bij Nela wordt Amsterdam even een wereldstad

Amsterdam is een dorp dat eigenlijk maar op vrij weinig plekken zijn kosmopolitische kant laat zien. Een van die plekjes is het groen beplante Valley-gebouw aan de A10. En dan in het bijzonder bij restaurant Nela, in de tweede toren met de ingang aan de Beethovenstraat. Voor een avond bij Nela die in het teken staat van een samenwerking met Belvedere Vodka, proeven we een speciaal menu met bijpassende cocktails.

​Spelen met vuur

Naast deze zaak in Zuid heeft Nela ook nog restaurants op Ibiza en in Londen. Dat vat stiekem de ambities al aardig samen: een restaurantconcept op hoog niveau. Letterlijk en figuurlijk. Denk: schemerig interieur, bataljon aan (internationaal) personeel, grote open keuken waar op open vuur wordt gekookt. Dat spelen met vuur kunnen ze hier wel, daarover straks meer. 

We starten ons bezoekje namelijk met oesters. Lekker mollig, zilt en friszuur door een dressing van tomatenponzu en yuzuparels die openknappen in je mond. Erg fijn.

​Aubergine carpaccio 

Deze avond proeven we een menu dat bestaat uit drie rondes met verschillende gerechtjes. Gepaard met cocktails, uiteraard.
De eerste ronde bestaat uit kort aangeschroeide zalmtataki in een waterkers-shisosaus en beeftartaar, aangemaakt met net genoeg gochujang, met langoustine. Elegante combinaties die met techniek zijn klaargemaakt. De cocktail van koffie en mandarijn ziet er cool uit, maar is qua smaak aan de dominante kant. 

Het vegetarische gerecht van aubergine, dat het trio compleet maakt, steelt deze gang echter de show. Die wordt, met rode pesto en bonito, als carpaccio opgediend in z’n eigen schil. Een bereidingswijze die wij nog niet eerder hebben gezien, maar het werkt als een trein. De aubergine is perfect gaar en heeft toch voldoende bite.

​Umami in overvloed

De tweede selectie bestaat uit goed gefrituurde courgettebloem gevuld met witvis, zeebaars in een misosaus en een kom vol gegrilde paddenstoelen met een dashi-beurre blanc. Opnieuw drie keer een voltreffer. De zeebaars is goed gegaard en licht gekaramelliseerd op bananenblad boven het vuur. Vooral de paddenstoelen hadden we nog wel een keer willen bestellen; die zijn bijna overdadig aan umami. De combinatie met een ananas-chili-highball erbij is ook spannend.

De set aan hoofdgerechten bestaat uit een bescheiden stukje wagyu, rokerige dry-aged yellowtail, duizendlaagjesaardappel en wilde spinazie, gewokt met een fijne sesamdressing. De aardappel is natuurlijk prachtig, maar had onder de crispy laagjes wat fluffier gemogen. Met het vlees en de vis laten de chefs van Nela echter opnieuw zien dat ze het vuur als geen ander beheersen.

​Onvergelijkbaar

Het dessert van gefrituurd bladerdeeg, kokosijs en gebrande perzik is wellicht eenvoudig, maar ook fris na zoveel knallende smaken. Want knallen doet het bij Nela. In het exclusieve segment zijn de afgelopen jaren best veel zaken geopend, maar qua stijl, entourage en locatie biedt Nela iets dat zich moeilijk laat vergelijken met andere restaurants in ons grote dorp. En dan voelt Amsterdam ineens best groot.