Veneur: Wild en een nostalgisch gevoel van weelde.

Gedood Wild moet ‘optimaal gebruikt en verwerkt worden’, dat wordt je bij de Nederlandse Jachtopleiding vanaf dag één ingeprent. Respect voor het dier is een van de basisbeginselen van een jager. Bij Veneur - Frans voor ‘jager’- nemen ze dat heel serieus. En niet alleen bij het wild. Met als gevolg dat De Buik alweer verlangt naar het volgende bezoek aan de winnaar van beste nieuwkomer 2025 door de vakjury.

​Eerste eigen zaak

Ruim twee jaar hebben ze gezocht naar een geschikte locatie voordat het pand aan de Weteringschans ter overname werd aangeboden. Het zegt iets over hun de ambities en precisie de mannen. ‘Ze’ zijn, Yoran Jacobi en Moriaan Koeleman, voormalig chefs van De Juwelier*, en maître Bas Hazen (ex Gitane). Veneur is hun eerste eigen zaak en de trots spat ervan af. Weliswaar helemaal ‘on trend’ met koken op open vuur, focus op vlees en een Franse basis. Maar vergis je niet, dit is niet de zoveelste ongeïnspireerde bistro waar de stad inmiddels vol mee zit. Veneur heeft een ziel. En die zat er vanaf dag één in. Mede te danken aan dat karaktervolle pand.

​Canapé Bloedworst Langoustine

Elke tafel geeft hier een net andere vide aan de avond. Als je echter een plekje aan de bar kan reserveren, doe dat dan vooral. Kick-start met glas en een aantal snacks. Bijvoorbeeld een kruidige plak wildzwijnterrine met ingelegde walnoten. 

Of nog beter, de canapé met langoustine en zelfgemaakte bloedworst. De zachte hartigee worst met de delicate zoetheid van langoustine werkt als een trein. De snackkaart biedt overigens nog veel meer lekkers. Zoals de gegrilde laagjes lamsbuik en -zwezerik. Een vol, vette spies met een stevige maillard. 

En als het op de kaart staat: het eitje noordzeekrab dat we bij een eerder bezoek proefden. Met paling en zee-egel. Het is zoet, zuur, ziltig en klein. Dus ook kleine hapjes nemen!

​Dronken konijn

Die snacks bieden kans om in alle rust het menu en de wijnkaart te bestuderen. Daarbij viel ons oog direct op het ‘Dronken’ Konijn. Meerdaags gemarineerd in onder andere madeira en cognac. Vervolgens krokant geschroeid op vuur en geserveerd met cantharellen, de niertjes en een knalgele botersaus op basis van de marinade. Een even contrastrijk als elegant gerecht vol diepe smaken. Een toekomstige klassieker zo voorspellen wij. Het ging bovendien mooi samen met de Valtellina die we er bij dronken. Een nebbiolo (lokaal Chiavennasca genoemd) dit keer uit Lombardije en niet uit Piemonte.

​Prachtige sauzen

Een nadeel van eten aan de bar is dat je ook ziet wat je niet besteld hebt. Zoals in ons geval de Hazenrug met sauce à la royale (afgemaakt met bloed van haas). Een harde les. Het jachtseizoen voor de Haas is kort, dus als je het op de kaart ziet staan: bestellen! Overigens deed dit niks af aan het wel bestelde borden. Zoals de coquille. Perfect gegaard, getrancheerd en opnieuw met een dijk van een saus. Gemaakt van de baardjes van coquille met varkenspoot en paddenstoelen. Bestel hier wat desem bij want…poah!

​Beste nieuwkomer van Amsterdam 2025

Veneur heeft persoonlijkheid. De sfeer is er levendig en geeft je een bijna nostalgisch gevoel van weelde. Met krachtige sauzen en precieze bereidingen worden niet alleen wild, maar vrijwel alle hoofdingrediënten hier de rijkste versies van zichzelf. Aan de desserts moet wellicht nog wat geschaafd worden, maar zie dat als een reden om nog een extra canapé te bestellen! Een restaurant met zelfgemaakte bloedworst verdient sowieso lof. Veneur is echter een van die zaken waar je naar terugverlangt en daarmee ook met recht de beste nieuwkomer van het jaar.