Restaurant JA stopt in Amsterdam: nog één keer aan tafel bij Amy en Julius

Helaas gaan Amy en Julius van Restaurant JA stoppen in de Amsterdamse Pijp. Hun zaak wordt overgenomen door een ander leuk stel. Maar dat is voor een ander verhaal. Laten we nu net een reservering hebben rondom de dag van hun bekendmaking. Dit is dus een kleine ode aan JA, die fijne zaak, voor de laatste keer.

​Van Jacobsz naar JA 

Julius en Amy ontmoetten elkaar bij Jacobsz in Oost, waar hij een van de oprichters van was. Daar vertrok hij voortijdig om na een tijdje samen met zijn Amy het kleinschalige restaurant JA te starten. Vanaf de start van het restaurant, genoemd naar de voorletters van beide namen, waren we fan. De inrichting was warm, rijk en sfeervol en de keuken stond in het teken van vis. Tegelijk heerste er rust en kalmte in de zaak en de open keuken. Kortom, het was een genot om daar te zijn.

​De meest verse vis en Japanse toestanden

Amy en Julius waren inmiddels verhuisd naar Den Helder en hadden daar direct toegang tot de meest verse vis. Die brachten ze ook elke openstellingsdag vanuit hun woonplaats naar het restaurant. De stijl van koken van Julius bewoog van een toefje Aziatische smaken naar het steeds meer toepassen van Japanse smaken en technieken. Dat bleek al uit de amuse. Een superdunne tartelette met een pannacotta van sake en furikake. Zo’n gerecht dat helemaal wegsmelt in je mond.

​Sushi en take-away 

Zo hadden ze sommige dagen een sushi-take-away. En was sushi altijd een van de gangen van het menu bij JA. Zo ook de laatste keer. Als derde gerecht werden er twee nigiri otoro met umeboshi geserveerd. Het stukje buik van de tonijn werd daarvoor een ruime week gerijpt in de visrijpingskast van het restaurant. Vlak voor het serveren kreeg de tonijn nog even een korte vlam van de brander.

​Veel van de Noordzee

De Noordzee was altijd een belangrijke leverancier voor de gerechten. Tijdens ons laatste avondmaal zagen we al zeebaars voorbijkomen. Maar het gerechtje met Noordzeekrab was toch wel weer heel bijzonder. De krab was verborgen onder een schuim van kombu met wat foreleitjes en hazelnoten voor een crunch. Heel verrassend.

​Chaource als winnaar

De grootste verrassing zat aan het eind van de zeven gangen. Geheel onverwacht bleek de Chaource misschien wel het fijnste gerecht van de avond te zijn. Het romige witschimmelkaasje uit de Champagne komt met een heel passende champagnesabayon, een compote van abrikoos en een crunch van zuurdesem. Heel gelaagd in smaak en textuur, voor ons de winnaar van de heerlijke avond.

​We zullen ze missen 

We zullen Amy en Julius missen en hopen dat ze nog wat gaan starten in Den Helder. We snappen natuurlijk dat een jong gezin niet te combineren is met een zaak in Amsterdam. Maar wie weet Den Helder wel. Wij kunnen nu al stellen dat we dit dan beschouwen als ‘net buiten de ring’ en dan graag weer op bezoek komen. Bedankt voor de fijne avonden en veel geluk.